เฮ้ย...ยังตัดสินใจไม่เด็ดขาดนะว่าจะสร้างบล็อคใหม่ที่ไหนดี แต่เอาเป็นว่าตอนนี้ทำงานในนี้ไปก่อน ฮา ! เพราะอุตส่าห์หลังขดหลังแข็งหาข้อมูลทำJOURNALไปแล้ว ก็เอามาแปะขยายผลในนี้เสียหน่อย ให้เพื่อนๆได้อ่านกันบ้าง
วันนี้เราจะนำเสนองานของ..
แต๋๊น.แต่นนนน.
HUNTER JONAKIN
(ใครวะ?...)
Hunter Jonakin คือศิลปินในสาย game-based art คนหนึ่งซึ่งมีงานออกมาหลายชิ้นและก็น่าสนใจด้วย
แต่จริงๆเค้าเป็น multi-media artistนะ คืองานของผู้ชายคนนี้มีหลายสื่อนั้นเองใช้หลากหลายในการสร้างสรรค์งาน
I was born in North Alabama, which is where I spent my formative years. However, in my early twenties, a group of friends and I moved to Minneapolis, Minnesota, where we played, recorded, and obsessed over every facet of underground/indie rock music. Ten years after venturing to the frigid north I went back to school and finished my BFA in visual art at the University of Minnesota. In 2011 I completed my MFA in studio art at Florida State University. Currently, I reside and make art in Minneapolis, MN.
แต่ว่าวันนี้เราจะมาพูดถึงงานชิ้นหนึ่งของเขาก่อน ซึ่งเป้นงานกวนตีน กวนประสาทงานหนึ่ง (ฮา)
ซึ่งมีชื่อว่า "Jeff Koon Must Die !!!" อ๊ะ! เชื่อว่าหลายคนไม่รู้จักJeff Koon ...เฮ้อ ~ เราเข้าใจ พ้นที่แถบนี้มันเหมาะกับมังงะและวายทั้งหลาย คุณลุงJeff Koonคงไม่ใคร่จะมีใครสนใจนัก ดังนั้นเราบอกก่อนว่าใครคือเขา?
<<เนี่ยแหละ JK ...แล้วเขาสำคัญยังไงนะหรอ? ก็เขา"ดัง"ไง
อ้าวววว นี้คืองานเค้านักคร้า เชื่อว่าชิ้นนี้น่าจะพอมีคนคุ้นตาบ้าง(หรือเปล่า?)
หมาน้อยตัวยักษ์ เอิ๊กกกกก ลูกโป่งนี้หว่า ทำไมใหญ่จัง
^O^
นี้แหละ ...งานประเภทนี้ที่สร้างชื่อให้ Jeff Koon
กลับมาต่อที่พระเอกวันนี้ของเรากันดีกว่านะ HUNTER J.
This is a project I created using UDK. It is housed in a fabricated 80's style arcade cabinet. Please see my website for more slides and text that accompanies the work.
จากวิดีโอ ก็คือเกมอาร์ตที่ว่านี้แหละ
// และต่อไปนี้คือบทแปล+วิเคราะห์ ของเราเอง
แนวความคิดของเจฟแรกคือ มุมมองจากการเกี่ยวข้องเกี่ยวพันกันของคนกับระบบ ต่างๆที่พวกเขาอยู่ ซึ่งทุกสาขา,วงการ บนโลกนี้ล้วนมีความซับซ้อน ยุ่งยาก และ ความน่าขันของมันอยุ่ เหมือนโลกศิลปะ ซึ่งสิ่งที่เป็นปัญหานี้ละก็คือสิ่งที่ทำให้โลก ศิลปะยังน่าหลงใหลอบู่ สำหรับการแดกดันถากถางก็เป็นอะไรที่ยังไม่เคยหายไปไหน งานนี้เป้าหมายคือการแถลงการณ์ออกมาว่าเราทุกคนเกี่ยวพันกันในระบบที่ซับซ้อนนี้ และใครสักคนที่เข้าไปขัดขวางทางของมัน ก็อาจจะพบกับความน่ากลัวและบาดหมาง ได้ มันมีหลายมุมเหลือเกินในโลกศิลปะ เช่น มุมของสถาบันการศึกา, ระบบหอศิลป์ พาณิชย์, พื้นที่แสดงงานที่ไม่หวังกำไร,การวิเคราะห์วิจารณ์, สื่อต่งๆ และองค์กรของชุมชน บางครั้งพวกนี้ก็มาทับซ้อนกัน บางครั้งก็ทำงานแยกกัน คนละฝ่ายเลย ยิ่งถ้ามีการค้าเข้าไปยุ่งทุกอย่างก็จะยิ่งอลม่านเข้าไปอีก
โจ. ยกตัวอย่างคำถามที่ ไม่มีวันตอบได้อย่างกระจ่างในโลกศิลปะ เช่น
• ตรงส่วนไหนที่ศิลปินจะได้เข้าไปมีส่วนในปวศ.ศิลป์?
• พวกเขารู้จักใคร?
• พวกเขามีค่าเท่าไร?
• ทำไมอะไรพวกนี้ มันถึงสำคัญนัก แล้วใครเป็นคนตัดสินมัน?
เจฟ คูน คือตัวเลือกที่ โจ. เลือกเพราะ เขาเป็นศิลปินที่ทำให้เกิดการแบ่งฝ่าย เป็นที่รู้จักและยังมีชีวิตอยู่ เขาคือคนที่พยายามจะสร้างความจำเจน่าเบื่อให้กลับมา น่าสนใจอีกครั้ง ด้วยการเลือกสิ่งที่ซ้ำซากมาทำให้ใหญ่ขึ้นเป็นประติมากรรมโลหะ ซึ่งมีเค้ามาจากลูกโป่งสุนัข งานเขียนสีน้ำมันที่มีาระสำคัญอยู่ที่การใช้ดิจิตอลคอล-ลาจ และรูปเปลือยโป๋ของเขาและภรรยา งานของคูนทุกชิ้นติดตั้งโดยผู้ช่วย โดยทั่วๆไป ผู้ชมมีทั้งรักและเกลีบดคูรและงานของเขา ซึ่งเป็นสาเหตุว่าทำไมเขาจึงถูก เลือกให้เป็นสาระสำคัญของงานของโจ.
ตัวเกม เซตฉากในเกลอรี่ที่ เจฟ คูน แสดงงานอยู่ผู้ชมจะได้รับปืนยิงจรวด อันหนึ่ง ซึ่งผู้ชมสามารถเลือกได้ว่าจะทำลายล้างงานใดในนิทรรศการไหม หรือไมทำเลยก็ได้ ซึ่งมีเวลาให้ช่วงเวลาสองสามนาที หากไม่่มีการทำลายเกิดขึ้น เกมก็จบ. แต่ถ้างานในนั้นถูกทำลายไปไ่ม่ว่าจะ
มากหรือน้อย ตัวละครในเกมคือ เจฟ คูน ก็จะออกมา เขาจะตำหนิคุณ และสั่งให้ยามเข้ามาฆ่าผู้เล่น ซึ่งถ้าสามารถผ่านด่านไปได้ เราก็จะได้เข้าไป ในห้องต่อไป ซึ่งเราจะพบกับฝูง ภัณฑารักษ์ ทนาย ผู้ช่วย และยาม เข้ามาเล่นงานเราเป็นระลอกๆ จนกว่าเราจะตายนั้นแหละ ,และจนกว่าเราจะ ตายเท่าัน้้น...เกมนี้ไม่มีวันชนะ ซึ่งมันก็เหมือนกับการวิจารณ์ระบบของ สตูดิโอศิลปะต่างๆ วัฒนธรรมของพิพิทธภัณท์ ระบบศิลปะ และการค้า เหมือนกับว่าเป็นระบบของคณะสงฆ์ที่ใครก็ต่อกรไม่ได้ และแน้วโน้มภัย อันตรายของผู้ทำงานในแกลลอรี่ ...และส่วนอื่นที่เกี่ยวข้องอีก ทางเทคนิคแล้ว โจ. ใช้UDK - unreal development kit ในการสร้างเกม. มาย่าสำหรับตัวละครและการเคลื่อนไหว. โปรโต้ชอบสำหรับรายละเอียด/พื้นผิว และเฟลช สำหรับข้อความ สำหรับศิลปินท่เขาชอบในสาขาเกมอาร์ตแล้ว เขาชอบ Cory Arcangel ผู้สร้าง มาริโอ้ คราวด์ แต่ทั้งนี้เขาเองก็ยังไม่มองว่าตัวเอง เป็น ศิลปินศิลปะบริสุทธิ์ ขนาดนั้น และเขาก็ยังสร้างสรรค์งานศิลป์ด้วยสื่ออื่นๆัทั่วๆไปอยู่

“ เทคโนโลยีทุกวันนี้ทำให้เรารู้สึกสดวกสบาย(อิ่มตัว)และต้อนรับมันเพื่อมาเติม เต็ม การค่อยๆแทรกซึมเข้ามาทีละน้อยแบบนี้ทำให้เห็นการไว้เนื้อเชื่อใจแบบ ไม่รู้ตัวที่หายไปนาน ความง่ายในการใช้ง่านและการปรับเปลี่ยนให้คนใช้ งานอิเล็ค ทรอนิกส์พวกนี้ให้ง่ายและเข้ากับชีวิตปจว.นั้นเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ งานของผม ส่วนใหญ่จึงทำมารองรับบอกเล่าปรากฏการณ์เหล่านั้น และ เพื่อเรียกร้องความสนใจสื่อดิจิตอลที่เกิดขึ้นแล้วเข้ามาในชีวิตเราในจุดที่หลายคนมองข้ามไป” - Hunter Jonakin


ข้างบนนี้รูปคุณลุงJK ละ (ฮ่าๆๆ ^O^)
-------------------
v-v ขอขอบคุณ
------------
เอาละ มาต่อเรื่องของเราดีกว่า (ของใครนะ?..ของแกสิ)
ฮ่า
เอ็นทรีที่แล้วเอารูปมาโชว์ใช่ก่? ...เอ็นทรี่นี้รูปขายหมดแล้วคร้าาาาาา

<<งานเซตใหม่ก็ออกจ้าาาาา
------------------------------
จบข่าว.
อ๋อ ! Hunter Jonakin ข้างบนนั้นเป็นบันทึกเมื่อวันที่
7/11/11 2.00 pm - 5 pm